NIEUW

Een straat in de zon.

Uit de schaduw vloeit de iele herinnering.

Niet het meisje staat centraal maar de jongen die ik ooit was.

Soms is een enkele reflectie voldoende om de tijd heel zacht te laten terugdraaien.

Een glimlach van zeventig jaar geleden doet opnieuw blozen.

Op het einde vloeien uit de schaduw de melancholische klanken van Charles Aznavours Sur ma vie.

Teder dragen ze de verwondering van toen met de ondergaande zon mee.